Do trzeciego odcinka Velarium mix nie mógłbym zaprosić nikogo lepszego niż mojego przyjaciela Alexa Dego, który mieszka w Pradze. Od początku lat 2010. graliśmy razem bass, techno i house w kijowskich klubach i mamy za sobą wiele wspólnych imprez. Dziś mieszkamy w różnych krajach, ale muzyka nadal daje nam okazję do kontaktu.
Gościnny miks przygotował some_dego.
Cześć wszystkim! To dla mnie zaszczyt móc podzielić się swoim miksem w ramach Velarium, projektu prowadzonego przez mojego wieloletniego przyjaciela Antona Texcuta.
W tym zestawieniu znalazły się zarówno utwory artystów, których twórczość śledzę od kilkudziesięciu lat, jak i nowsze odkrycia, które zrobiły na mnie duże wrażenie. Kiedy trafia się na tyle ciekawej muzyki, dzielenie się nią z innymi wydaje się niemal obowiązkiem.
Lista utworów:
1. Chihei Hatakeyama — July
Label: White Paddy Mountain
Japoński muzyk Chihei Hatakeyama to zapewne nazwisko znane wielu miłośnikom ambientu. Dużo koncertuje, współpracuje z innymi artystami i prowadzi własną wytwórnię White Paddy Mountain, w której wydaje zarówno swoją muzykę, jak i nagrania innych twórców. Jego July wydało mi się naturalnym początkiem tego miksu. Jest w tym utworze coś prostego i ciepłego, atmosfera długich letnich dni, do której tytuł doskonale pasuje. Gdy wciąż trwają ostatnie ciepłe dni roku, to chyba idealny moment, by wrócić do tego uczucia.
2. Midori Hirano — Rolling Moon
Label: Sonic Pieces
Twórczość Midori Hirano śledzę od około dwudziestu lat. Już wtedy uderzały mnie prostota i głębia jej muzyki. Z czasem artystka przeprowadziła się do Berlina, a jej brzmienie stopniowo odchodziło od instrumentarium akustycznego w stronę podejścia skupionego na projektowaniu dźwięku.
3. Abbé Brémond Ensemble — Bildhuggarens dotter
Label: Recordings on the Road
Tym razem chciałem zwrócić uwagę na wytwórnię, której katalog poznaję już od pewnego czasu: praską Recordings on the Road. Jak sugeruje nazwa, ważną rolę w jej wydawnictwach odgrywają nagrania terenowe. Wydaje się jednak, że jej założyciela przyciągają także projekty i zespoły poszukujące niekonwencjonalnych sposobów pracy z dźwiękiem i kompozycją.
4. HxH — Pyrex Vision (ft. Ayorinde E. Peebles)
Label: OFNOT
HxH to jedno z moich zeszłorocznych odkryć. Projekt ma na koncie zaledwie kilka wydawnictw, a już zdążył wywołać spore poruszenie, sądząc po tekstach i recenzjach pojawiających się na blogach muzycznych i Bandcampie. Zdecydowanie warto mieć go na oku.
5. Andrew Tasselmyer — The Shore on Stockholm's Harbor
Label: Polar Seas Recordings
Andrew Tasselmyer regularnie publikuje nową muzykę na swoim Bandcampie, często eksperymentując z nagraniami terenowymi i efektami. Jego twórczość wydaje się mocno związana z konkretnymi miejscami, etapami życia i osobistymi okolicznościami, jakby każdy utwór zatrzymywał jakąś chwilę.
Szczególnie lubię w takiej muzyce to, jak wiele przestrzeni pozostawia słuchaczowi. Zamiast narzucać określoną opowieść, pozwala budować własne skojarzenia i wracać do własnych wspomnień.
6. Triac — here part II
Label: L-NE
O włoskim triu Triac wiem niewiele poza tym, że jeden z jego członków współtworzył nieistniejący już projekt TU M'.
Ambient stał się gatunkiem, w którym panuje pewien przesyt. Technologia jest dziś łatwiej dostępna niż kiedykolwiek, a próg wejścia znacznie niższy. Można odnieść wrażenie, że każdy potrafi ułożyć prostą melodię, dodać pogłos i nazwać to ambientem. Ten utwór przypomina jednak, że o wielkiej muzyce nigdy nie decydowały wyłącznie technologia czy złożoność kompozycji. Doświadczenie i indywidualna wrażliwość muzyczna wciąż znaczą bardzo wiele.
7. Steve Roden — and arcs. and ears.
Label: New Plastic Music
Steve Roden był ważną postacią amerykańskiej awangardy, znaną z eksperymentalnego podejścia do dźwięku i instalacji dźwiękowych. Wiele jego nagrań powstało w ramach takich projektów. Tak było również w tym przypadku.
Oryginalna siedmiocalowa płyta winylowa była częścią wystawy w Portland w stanie Oregon w 2007 roku. Odwiedzający mogli sami uruchomić gramofon i zapoznać się z towarzyszącymi nagraniu notatkami.
Materiałem źródłowym była ścieżka dźwiękowa filmu Carla Theodora Dreyera z epoki kina niemego, The Passion of Joan of Arc. Zamiast muzyki składa się ona głównie z dialogów i dźwięków towarzyszących wydarzeniom na ekranie. Roden wyciął te dźwięki, pozostawiając jedynie ciszę między nimi, a następnie złożył pozostałe fragmenty w kompozycje, od czasu do czasu poddając je działaniu efektów.
Chodziło o pokazanie, że opowieść może wyłonić się z przerw między wydarzeniami, bez konieczności skupiania się na głównych bohaterach. Każdy najdrobniejszy szczegół staje się wtedy zaskakująco wyraźny i znaczący. Jak zauważył sam Roden: „Trzask oryginalnego winylu brzmi czasem jak trzask bardzo małego ogniska”.
Wydawnictwo ukazało się na siedmiocalowym winylu, a przez pewien czas było też dostępne cyfrowo na Bandcampie artysty, zanim ostatecznie stamtąd zniknęło. Podejrzewam, że w tym przypadku szeroka dostępność muzyki była mniej istotna niż zachowanie spójności pierwotnego pomysłu.
8. 아버지 — 눈의 꽃
Label: Wydanie własne
O tym projekcie nie wiem właściwie nic poza tym, na co natrafiłem w dyskusji na Reddicie. Artysta wydaje muzykę niezależnie, od czasu do czasu także na fizycznych nośnikach, takich jak kasety i winyle.
Powstrzymam się od dalszych komentarzy. Wolę zostawić was sam na sam z muzyką i pozwolić, by wyobraźnia oraz emocje miały pełną swobodę. Czasem nic nie powinno stawać między słuchaczem a muzyką.