Drugi odcinek serii łączy muzykę, którą odkryłem stosunkowo niedawno, z nagraniami towarzyszącymi mi od lat. Wracają też artyści znani z pierwszego miksu. Tym razem częściej zaglądamy w ciemniejsze rejony elektroniki, ale podobnie jak poprzednio najważniejsze są dla mnie emocje i osobiste historie związane z tymi płytami.
Tracklist:
1. Jon Hassell – Blues Nile
Label: Ndeya
Zaczynamy od Jona Hassella, amerykańskiego trębacza i twórcy koncepcji Fourth World, łączącej muzyczne tradycje różnych kultur z elektroniką. Z historią ambientu wiąże go między innymi współpraca z Brianem Eno przy Fourth World Vol. 1: Possible Musics. Jego muzykę znam dopiero od około roku, ale pochodzący z Vernal Equinox utwór Blues Nile zdążył zająć w niej szczególne miejsce. To najlepsze nagranie Hassella spośród tych, które dotąd poznałem. Czasami słucham go pięć razy w ciągu jednego dnia, tak bardzo jest hipnotyczne i głębokie.
2. Lotus Eater – Marrow
Label: Stroboscopic Artefacts
O wspólnym projekcie Lucy i Rrose wspominałem już przy okazji pierwszego miksu. Tym razem sięgam po Desatura, moim zdaniem najmocniejszy album duetu. Miejscami jest to muzyka całkiem taneczna, jednak Marrow prowadzi w jej ciemniejszą stronę. Głęboki subbas sprawia, że w ten utwór można się dosłownie zanurzyć.
3. Demdike Stare – Hashshashin Chant
Label: Modern Love
Sean Canty i Miles Whittaker, związani z Manchesterem, tworzą duet Demdike Stare. Swoją muzykę potrafili budować również na odległość, wymieniając się materiałem między dwoma krajami. Hashshashin Chant z albumu Voices of Dust pozostaje dla mnie ich najpiękniejszym nagraniem. Zachęcam też do obejrzenia teledysku do tego utworu. To dzieło sztuki samo w sobie i bardzo dobry przykład spotkania muzyki z obrazem, które interesuje nas w Velarium.
4. Throbbing Gristle – Hamburger Lady
Label: Mute
Trudno opowiadać o historii industrialu bez Throbbing Gristle. Ten brytyjski zespół pomógł ukształtować język gatunku, a jego wpływ słychać w elektronice do dziś. W poprzednim miksie pojawił się już Coil, późniejsza grupa współtworzona przez Petera „Sleazy’ego” Christophersona z Throbbing Gristle. Hamburger Lady pochodzi z D.o.A. The Third and Final Report, płyty, która ma dla mnie także osobiste znaczenie: dostałem ją na urodziny od współautora velarium.org. Trudno o lepiej dobrany prezent.
5. No. Inc. – Early Reflections (Part II)
Label: No.
No. Inc. to kolejny duet w tym zestawieniu: Atom™ i Material Object. Obaj od lat poruszają się między techno, ambientem i eksperymentalną elektroniką. Miałem okazję słuchać ich na żywo wielokrotnie, choć zazwyczaj osobno. Z Material Object wiąże mnie też mniej muzyczne wspomnienie wspólnego picia wódki podczas festiwalu Unsound.
6. Shackleton – Death Is Not Final
Label: Skull Disco
Shackleton i wytwórnia Skull Disco odegrali bardzo ważną rolę w kształtowaniu mojego muzycznego gustu. Death Is Not Final jest jednym z nagrań, przez które wracam do tego okresu. Miałem też szczęście zorganizować występ Sama Shackletona w Kijowie, co pozostaje dla mnie szczególnym wspomnieniem. Sam nadal wydaje dużo ciekawej muzyki, więc polecam śledzić również jego nowsze nagrania.
7. Bee Mask – Versailles Is Not Too Large… or Infinity Too Long (A)
Label: Unifactor Tapes
Ponownie wracamy do Chrisa Madaka, czyli Bee Mask. Tym razem słuchamy strony A wydawnictwa Versailles Is Not Too Large… or Infinity Too Long. Kolejna praca, którą chciałem podzielić się w tej serii.
8. Shifted – Lénine
Label: Avian
Guy Brewer, znany jako Shifted, współtworzył wcześniej duet Commix. To właśnie Commix dał nam Be True – dla mnie jeden z najważniejszych utworów drum’n’bassowych swojej epoki. Okazuje się, że człowiek stojący za takim nagraniem potrafi robić również całkiem przyzwoite techno i ambient. Lénine, pochodzące z Arrangements in Monochrome [Part Two], jest dobrym zaproszeniem do tej części jego twórczości.
9-10. Biosphere – Uva-Ursi / Sphere of No-Form
Label: Biophon Records
Na zakończenie Biosphere, czyli Geir Jenssen. To artysta, który swoją muzyką potrafi splatać całe wielowarstwowe światy. Wybrałem dwa utwory następujące po sobie na Substrata, jego najbardziej rozpoznawalnej płycie: Uva-Ursi i Sphere of No-Form. Dla mnie to dwa z największych „bangerów” tej płyty. I jeszcze mały polski akcent na koniec: Jenssen przez pewien czas mieszkał w Krakowie.